W rzeczywistości były to czasowe zawieszenia broni, które nie były obliczone na poszukiwanie trwałych rozwiązań pokojowych z ustanowieniem normalnych stosunków między sąsiednimi państwami. Linia zawieszenia broni była wytyczona w sposób przypadkowy, i w większości przypadków przebiegała zgodnie z linią frontu. Linie te utrzymały się przez około 18 lat, aż do 1967. Problemy z jakimi spotykali się obserwatorzy UNTSO były zupełnie odmienne na każdym z odcinków linii rozejmu. Doprowadziło to do utworzenia w ramach UNTSO czterech oddzielnych misji pokojowych: Mieszana Komisja Rozejmu Izrael/Syria (ISMAC; ang. Israel/Syria Mixed Armistice Commission) – koncentrowała się na granicy izraelsko-syryjskiej przebiegającej przez obszar bogaty w wodę. W 1951 zawieszono działalność ISMAC. Mieszana Komisja Rozejmu Izrael/Haszymidzkie Królestwo Jordanii (HKJIMAC; ang. Hashemite Kingdom of Jordan/Israel Mixed Armistice Commission) – koncentrowała się głównie na podzielonym mieście Jerozolima, żydowską enklawą na Górze Scopus, obszarem Latrun, nasilającymi się przypadkami infiltracji przez granicę arabskich terrorystów i odwetowych rajdów izraelskiej armii na przygraniczne wioski na terytorium Jordanii. W 1954 zawieszono działalność HKJIMAC. Mieszana Komisja Rozejmu Izrael/Liban (ILMAC;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — UNTSO · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.