Alfons Flisykowski (ur. 22 września 1902 w Goręczynie, zm. 5 października 1939 w Gdańsku) – polski żołnierz zawodowy i urzędnik pocztowy. Dowódca obrony Poczty Polskiej w Gdańsku we wrześniu 1939, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życie thumb|Tablica pamiątkowa w Goręczynie thumb|Grób Alfonsa Flisykowskiego na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie Urodzony w Goręczynie na Kaszubach, gdzie ukończył szkołę podstawową. Następnie uczęszczał do gimnazjum w Kościerzynie, z którego został usunięty za przynależność do organizacji niepodległościowej. Później uczył się w prywatnej szkole w Gdańsku. Po wybuchu wojny polsko-bolszewickiej (1919–1921) wstąpił na ochotnika do wojska i został ranny pod Ciechanowem. W 1922 odbył służbę wojskową w Centrum Szkolenia Łączności w Zegrzu, a następnie ukończył szkołę podoficerską w stopniu kaprala ze specjalnością telegrafisty.
Jego żoną była Maria Kozak, z którą ożenił się w 1935 roku. Miał dwoje dzieci: córkę Henrykę oraz syna Andrzeja.