Stefan Bartik (ur. 25 grudnia 1903 w Tarnowie, zm. 3 grudnia 1964 tamże) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.
Z zawodu był drukarzem. Pracował (jako metrampaż) m.in. w drukarni „Ilustrowanego Kuryera Codziennego” w Krakowie, jednak w latach 30. rozpoczął amatorską pracę sceniczną. W 1953 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski.
Występował w Teatrze Ziemi Rzeszowskiej w Rzeszowie (1953), krakowskim Teatrze Młodego Widza (1955–1956) oraz w łódzkim Teatrze Satyry (1956). Od 1963 roku współpracował z Teatrem Ziemi Krakowskiej im. Ludwika Solskiego w Tarnowie.
Pochowany został na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie (sektor SC5, rząd 8, nr grobu 7).
mały|Grób Stefana Bartika na Cmentarzu Salwatorskim Spektakle teatralne 1953 – Słomkowy kapelusz jako Nonancourt (reż. Jan Perz, Irma Czaykowska) 1953 – Moralność pani Dulskiej jako pan Dulski (reż. I. Czaykowska) 1953 – Dwa tygodnie w „Raju” jako Planicki (reż. Henryk Lotar) 1953 – Domek z kart jako premier (reż. Wanda Wróblewska); także asystent reżysera 1953 – Jak hartowała się stal (reż. Hanna Małkowska, Janina Orsza) 1955 – Romantyczni jako Błażej (reż. Maria Biliżanka) 1955 – Dalekie jako Iwan Markowicz Markow (reż. Zofia Mysłakowska) 1955 – Zimowa opowieść jako Autolikus;