Zamek w Azay-le-Rideau (fr. Château d'Azay-le-Rideau) – zamek w Azay we Francji nad rzeką Indre, zaliczany do zamków nad Loarą. Historia
Historia zamku w tym miejscu sięga 1119 roku, kiedy Ridel d'Azay, jeden z pierwszych właścicieli tych ziem, zbudował tu pierwsze dzieło obronne w celu kontrolowania drogi pomiędzy Chinon i Tours. Twierdza ta została zdobyta i zniszczona w 1418 roku przez wojska delfina, Karola VII, w trakcie walk o koronę Francji.
Przebudowę starego obronnego zamku prowadził w latach 1518–1527 jego nowy właściciel skarbnik Francji, burmistrz Tours Gilles Berthelot wraz z żoną Philippe Lesbahy. Ze starego zamku pozostawiono jedynie wieżę oraz główny budynek we wschodniej części. 2 lutego 1518 roku na budowie pojawił się król Franciszek I. Postępy prac były szybkie, aż do dramatycznych wydarzeń związanych z problemami finansowymi króla Francji, w wyniku których niedokończona budowa zamku została skonfiskowana w 1528 roku. Gilles Bertholt zmuszony był uciec do Lotaryngii z powodu procesu wytoczonego mu przez króla Franciszka I za domniemane malwersacje. Nowym właścicielem został przyjaciel króla, Antoinne Raffin. Jego potomkowie mieszkali w zamku do końca XIX w., kiedy to został on kupiony przez arystokratę Charlesa de Biencourt. W 1905 r. zamek stał się własnością państwa, które udostępniło go zwiedzającym.