thumb|250px|James Blaine w połowie lat 80. XIX wieku. Konferencje międzynarodowe państw amerykańskich – seria spotkań przedstawicieli państw obu Ameryk zapoczątkowanych 28 listopada 1881 wysłaniem przez amerykańskiego sekretarza stanu Jamesa Blaine’a zaproszeń do przywódców państw latynoamerykańskich na spotkanie w celu omówienia wspólnych problemów.
Panamerykanizm i pierwsze próby instytucjonalizacji współpracy
Rozwój ruchu panamerykańskiego, czyli zbliżenia politycznego i gospodarczego państw amerykańskich, rozwijał się od czasu uzyskania niepodległości przez państwa Ameryki Łacińskiej. Początkowo postulowano współpracę przede wszystkim państw Hispanoameryki, zakładając nawet utworzenie federacji lub konfederacjiJedną z głównych postaci lansujących tego rodzaju idee był Simón Bolívar. Swoje poglądy wyraził m.in. w Liście z Jamajki. Z kolei jeden z sekretarzy stanu w USA – Henry Clay – wystąpił z postulatem utworzenia ligi narodów amerykańskich. Przejawami tych idei było powstanie takich tworów politycznych jak Wielka Kolumbia, Konfederacja Peruwiańsko-Boliwijska, czy też Zjednoczone Prowincje Ameryki Środkowej. Od początku swego istnienia zainteresowanie wpływami w Ameryce Łacińskiej okazywały też Stany Zjednoczone, co wyrażało się między innymi w realizacji doktryny Monroego. W latach 80.