Teodor Blätterbauer w 1853 r. na Akademii Budowlanej w Berlinie otrzymał tytuł nauczyciela rysunku i od 1 kwietnia 1854 r. objął posadę nauczyciela rysunku w Królewskiej Akademii Rycerskiej w Legnicy. 17 kwietnia 1854 r. ożenił się z wdową mającą dwóch synów z poprzedniego małżeństwa, córką właściciela hotelu w Głogowie Petermanna. Od 1 czerwca podjął się dodatkowo nauczania rysunku odręcznego, modelowania oraz kaligrafii w prowincjonalnej szkole rzemieślniczej w Legnicy. Pracował tam aż do lat 70., a ponadto dawał prywatne lekcje.
W okresie wakacji i ferii w celach poznawczych często wyjeżdżał w towarzystwie żony lub starszego pasierba. Najchętniej uprawiali pieszą turystykę górską. W 1863 r. udał się do Düsseldorfu, aby zapoznać się z metodami pracy tamtejszej szkoły artystycznej, a przy okazji odbył podróż po Renie. W następnych latach zwiedzał Bawarię, Alpy Tyrolskie oraz Szwajcarię. W 1878 r. przebywał w Istrii i Wenecji. W 1881 r. odwiedził Rzym, Neapol i oglądał Wezuwiusza. W 1891 r. oraz 1893 r. podróżował po Chorwacji. Najwięcej jednak czasu spędzał na Śląsku i w Wielkim Księstwie Poznańskim. Ze wszystkich podróży przywoził wiele szkiców i rysunków, które dopracowywał po powrocie, w domu.