Na początku lat 80. XX wieku po całej trasie kursowało 3½ pary pociągów osobowych oraz kilka par w różnych relacjach pomiędzy stacjami Szczecinek – Białogard i Białogard – Kołobrzeg, a także 2 pary osobowych przyspieszonych (w tym m.in. w relacji Łódź Kaliska – Trzebiatów). Pociągi pospieszne kursowały w relacjach Wrocław Gł. – Słupsk – (Ustka), (Tarnów) – Kraków Gł. – Kołobrzeg, Katowice – Ustka, Poznań – Kołobrzeg/Ustka oraz Poznań – Koszalin (z powrotem ze Słupska).
W czerwcu 1988 r. zainstalowano sieć trakcyjną na odcinku z Kołobrzegu do Białogardu, a 1,5 roku później, w grudniu 1989 r., z Białogardu do Szczecinka.
Statystyki linii Minimalny (hipotetyczny) czas przejazdu całej linii z maksymalną dozwoloną prędkością wynosi 1:03 h dla autobusów szynowych (średnio 95,4 km/h), 1:10 h dla pasażerskich (średnio 85,3 km/h) oraz dla towarowych 1:32 h (średnio 65 km/h).
Porównanie czasu przejazdów dla pociągów osobowych w wybranych latach (wartości uśrednione): a) pomiędzy Szczecinkiem i Białogardem (63,5 km): 1944/45 r.: ok. 1:45 h 1948 r.: ok. 1:50 h 1951/52 r.: ok. 1:25 h 1967/68 r.: ok. 1:30 h 1983/84 r.: ok. 1:20 h 1989/90 r.: ok.