Wynikające z tego zalecenia były następujące: Żaden poziom bezrobocia będący poniżej poziomu krytycznego (NAIRU) nie powinien wpływać na politykę gospodarczą rządu.

Teoria mówi, że jeżeli U to stopa bezrobocia, a N oznacza NAIRU to gdy: U<N oczekiwania inflacyjne będą rosły, czyli poziom inflacji będzie wzrastał U>N oczekiwania inflacyjne będą spadać, czyli wystąpi deflacja U=N oczekiwania inflacyjne pozostaną na tym samym poziomie (przy założeniu braku szoków podażowych)

Teorie pokrewne Wielu ekonomistów nie postrzega teorii NAIRU jako wyjaśnienia całej inflacji. Natomiast da się zaobserwować, posuwając się wzdłuż krótkookresowej krzywej Phillipsa, że bezrobocie może spadać bądź rosnąć w zależności od zmian inflacji. Inflacja może być również spowodowana szokami podażowymi, jak np. w latach 70. XX wieku.

Teoria NAIRU była zamierzona jako argument przeciw keynsowskiemu zarządzaniu popytem, a na korzyść wolnego rynku. Nie istnieje teoretyczna podstawa do przewidywania NAIRU. Monetaryści natomiast popierają stwierdzenie, że poprawne podejście do bezrobocia następuje jedynie przez miary mikroekonomiczne, a nie makroekonomiczne jak NAIRU.

Zobacz też NAIOG

Przypisy

Kategoria:Bezrobocie Kategoria:Inflacja