Stanisław Suwała (ur. 7 maja 1914 w Sancygniowie, zm. 31 października 1992 w Paryżu), polski duchowny katolicki, pallotyn, superior Regii Miłosierdzia Bożego Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego.
Egzamin dojrzałości złożył w Collegium Marianum w Wadowicach na Kopcu, nowicjat pallotyński odbył w Sucharach, pierwszą profesję złożył w sierpniu 1934. Studiował filozofię w Ołtarzewie, a teologię na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Tam też przyjął święcenia kapłańskie 16 czerwca 1940.
W latach wojny pozostawał w Rzymie i, wspólnie m.in. z innym polskim pallotynem ks. Wojciechem Turowskim, działał w organizacji pomagającej emigrantom i uchodźcom politycznym Associatio Sancti Raphaelis (Dzieło św. Rafała). Opiekował się przebywającymi we Włoszech polskimi uchodźcami, w tym uciekinierami z wojska niemieckiego i Organizacji Todt. W ramach swoich działań wyszukiwał mieszkania dla Polaków, zapewniał żywność, ułatwiał naukę, kursy, a także formalności przedmałżeńskie wobec ograniczeń ze strony władz włoskich. Dla polskich chłopców w Rzymie zorganizował kolegium, gdzie uczono polskiego, włoskiego, matematyki i innych przedmiotów, a wśród osobistości wspierających placówkę znalazł się ks. Giovanni Battista Montini, przyszły papież Paweł VI. Ks.