thumb|Grób Zygmunta Marka na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie Zygmunt Stanisław Marek (ur. 19 marca 1872 w Krakowie, zm. 8 listopada 1931 tamże) – polski polityk socjalistyczny, adwokat. Od 1911 do 1918 poseł do Izby Posłów Reichsratu Przedlitawii. W okresie II RP poseł na Sejm do 1919 do 1930, zaś w okresie 1928–1930 wicemarszałek Sejmu. Kandydat PPS na prezydenta w 1926, radny Krakowa.
Życiorys Młodość Był synem Jana (pracownika biurowego zatrudnionego u prywatnego pracodawcy, a także uczestnika powstania styczniowego) i Franciszki z domu Sokołowskiej.
W 1890 ukończył Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, po czym studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od października 1893 był prezesem Czytelni Akademickiej, organizacji studentów UJ, prowadzącej szeroko działalność odczytową. Po zorganizowaniu 6 maja 1894 wieczoru kościuszkowskiego, z wystąpieniem Ignacego Daszyńskiego, eksponującego idee Uniwersału połanieckiego, został zmuszony do dymisji oraz usunięty ze stanowiska dietariusza (urzędnika niebędącego na etacie, a pobierającego wynagrodzenie dzienne) w magistracie Krakowa. W 1895 ukończył studia, uzyskując tytuł doktora praw, i podjął pracę jako adwokat.