W obawie przed aresztowaniem udał się do Moskwy, w Kimrach pozostawił matkę i żonę. Następnie wyruszył do Królestwa Polskiego, gdzie działał w konspiracyjnych PPS i PPS-Frakcji Rewolucyjnej.
W czasie I wojny światowej walczył w wojsku austriackim i Legionach.
W styczniu 1922 został wybrany do Sejmu Litwy Środkowej z listy Rad Ludowych. W trakcie kadencji wyszedł z Klubu Rad Ludowych i dołączył do Klubu Grupy Włościańskiej. W marcu tego roku po samorozwiązaniu się Sejmu został delegatem do Sejmu Ustawodawczego. Jego podpis widnieje pod aktem przyłączenia Wileńszczyzny do Polski.
Po zakończeniu działalności politycznej zajmował się dziennikarstwem. W czasie II wojny światowej mieszkał w Krakowie, gdzie związał się z działalnością ZWZ i AK, a także lokalnego oddziału PPS. Po 1945 należał do organizacji WRN.
W 1946 wyjechał potajemnie z Polski. Osiadł w Paryżu, w którym pozostał aż do wiosny 1970. Na emigracji współpracował z polskimi ośrodkami opiniotwórczymi, m.in. Radiem Wolna Europa. Na krótko przed śmiercią wrócił do Polski.
Publikacje W 2009 roku Ośrodek KARTA wydał wspomnienia Adama Uziembły pt. Niepodległość socjalisty, fragmenty są dostępne w wersji elektronicznejA. Uziembło, Rewolucja w Kimrach, "Histmag.org", 3 lipca 2009..