Brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 uczestnicząc w bitwie pod Dubienką. W 1794 r. był uczestnikiem insurekcji kościuszkowskiej walcząc w bitwie pod Szczekocinami a także Czerniakowem, Zawichostem i Raszynem. Ranny w nogę, 21 listopada 1794 r. został wzięty do niewoli na trzy miesiące.
W Armii Księstwa Warszawskiego był kapitanem i szefem szwadronu w 4 Pułku Jazdy Księstwa Warszawskiego a od 1810 r. podinspektorem w korpusie inspekcji popisów wojska.
W latach 1806–1807 uczestnik wojen napoleońskich – walczył w bitwach pod Neidenburg (Nidzica), Jedwabnem, Wałami, Guttstadt (Dobre Miasto), Osterode (Ostróda) i Halberstadt. Walczył też w wojnie polsko-austriackiej (1809). Uczestnik kampanii 1812 r., wzięty do niewoli rosyjskiej pod Wilnem, spędził w niej półtora roku.
Zwolniony ze służby w wojsku polskim, w 1816 r. postanowieniem cesarza Aleksandra I-go otrzymał pensję (emeryturę wojskową). W 1815 r. był członkiem czynnym III stopnia lubelskiej loży wolnomularskiej Wolność Odzyskana.
1 lutego 1808 r.