Owczarek holenderski – rasa psa należąca do psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Typ wilkowaty. Podlega próbom pracy. Należy do grupy 1 FCI.
Rys historyczny Owczarki holenderskie hodowano od XVIII wieku, najliczniej na terenach Brabancji, Veluwe, t'Gooi oraz Drenthe. Rasa ta najczęściej pracowała z owcami pełniąc funkcje pastersko-zaganiające. Pierwsze pisemne opisy tego owczarka pochodzą z 1875 roku, z książki zatytułowanej „Beschreibung von Hunden und Prüfbuch mit Punkten”. Według zawartej w niej prezentacji owczarek holenderski niewiele różnił się od psów rasy schapendoes, a późniejsze prace nad powstaniem wzorca dopuszczały sześć odmian szaty. W kolejnych latach XX wieku doprecyzowano standard, tak aby nie zawężać bazy hodowlanej, jednocześnie realizując intencje Nederlanse Herdershonden Club dotyczące użytkowości.
Wygląd Szata i umaszczenie Ze względu na rodzaj włosa są wyodrębnione trzy odmiany owczarka holenderskiego: owczarek holenderski krótkowłosy (pręgowanie srebrne i złote), owczarek holenderski szorstkowłosy (szary, sól z pieprzem lub ze złotym i srebrnym pręgowaniem) owczarek holenderski długowłosy (pręgowanie srebrne i złote). thumb|left|200px|Owczarek holenderski - odmiana długowłosa thumb|left|200px|Owczarek holenderski - odmiana