Fryderyk Ludwik (ur. 1 lutego 1707 w Hanowerze, zm. 31 marca 1751 w Leicester House w Londynie) – książę Walii, następca tronu Wielkiej Brytanii, najstarszy syn króla Jerzego II Hanowerskiego i Karoliny, córki Jana Fryderyka, margrabiego Brandenburgii-Ansbach.
Życiorys Książę spędził dzieciństwo w Hanowerze. W 1714 r. jego dziadek, Jerzy I Hanowerski, został królem Wielkiej Brytanii i wyjechał z kraju. Razem z nim Hanower opuścili rodzice Fryderyka, którego ojciec został następcą brytyjskiego tronu. Fryderyk wychowywał się więc z dala od rodziców i młodszego rodzeństwa, które urodziło się już na Wyspach. Książę reprezentował często kraj i dynastię podczas różnych okoliczności. 26 lipca 1726 r. dziadek nadał mu brytyjskie tytuły parowskie – księcia Edynburga, markiza Isle of Ely, hrabiego Eltham, wicehrabiego Launceston i barona Snowdon. Po śmierci dziadka w 1727 r. i wstąpieniu na tron swojego ojca Fryderyk został następcą brytyjskiego tronu. W 1728 r. przybył po raz pierwszy do Wielkiej Brytanii. 8 stycznia 1729 r. otrzymał oficjalną inwestyturę na księcia Walii.