Plac od frontowej strony pałacu przeznaczono na dziedziniec reprezentacyjny, do którego wiodła aleja obsadzona lipami, a ozdobny ogród przypałacowy w stylu barokowym usytuowano po przeciwnej stronie frontu pałacu, na rozległym terenie, który poprzecinano alejkami obsadzonymi drzewami i regulowanymi ciekami wodnymi, łączącymi pozostawione po bokach fragmenty fosy. Nad rowami postawiono mostki, przez które wiodły alejki spacerowe. Istotne zmiany w wyglądzie ogrodu zaszły w połowie XIX wieku. Na bazie barokowego ogrodu, nowy dziedzic majątku z rodu von Wechmar, utworzył park krajobrazowo-naturalistyczny w stylu angielskim, istniejący do dziś. Środkową niezadrzewioną część parku przekształcono w rozległą polanę, wokół której brzegu poprowadzono drogę spacerową. Na przełomie XIX i XX wieku wzbogacono drzewostan parkowy o graby pospolite, lipy drobnolistne, platany klonolistne i jesiony wyniosłe oraz o grupy lip sadzonych wzdłuż granic parku.Dziedzictwo utrwalone w zabytkach (patrz.Siedlce) Roślinność Starodrzew parkowy tworzą głównie graby pospolite, lipy drobnolistne, platany klonolistne i jesiony wyniosłe. Drzewami o charakterze pomników przyrody są 1 platan klonolistny, 1 dąb szypułkowy i 1 lipa drobnolistna. Wiek ich dochodzi do 200 lat.