Henryk (Arkady) Dyakowski (ur. 16 lutego 1904, zm. 5 lipca 1972 w Gdańsku), kapłan obrządku bizantyjsko-słowiańskiego, później rzymskokatolicki diecezji łuckiej. Kanonik kapituły łuckiej.
W 1929 jako diakon był alumnem Papieskiego Seminarium Wschodniego w Dubnie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1929 roku w obrządku bizantyjsko-słowiańskim. Proboszcz parafii obrządku bizantyjsko-słowiańskiego Żabcze w powiecie łuckim (1930–1932). Wybudował tutaj nową cerkiew drewnianą pw. Pokrowy Najświętszej Maryi Panny, którą 14 października 1931 konsekrował bp Mikołaj Czarnecki (beatyfikowany przez Jana Pawła II we Lwowie 27 czerwca 2001). Schematyzm diecezji łuckiej z 1933 podaje go w gronie księży bez przydziału (exspectant applicationem). Powraca do obrządku rzymskokatolickiego.
Proboszcz parafii Niewirków w dekanacie koreckim (1937). Administrował także parafią Bystrzyce, która została erygowana tuż przed wojną (1939-1944). Dziekan rówieński ks. Ludwik Syrewicz w liście do kurii biskupiej w Łucku z 2 maja 1943 wysunął jego kandydaturę na probostwo w Deraźnem (parafia ta od 10 kwietnia tr. pozbawiona była proboszcza).