Edward van Blericq (ur. 21 lipca 1895 w Koronowie, zm. 4 lutego 1946 w Gnieźnie) – ksiądz katolicki, prawnik, kanonik Kapituły Katedralnej Gnieźnieńskiej, wikariusz generalny archidiecezji gnieźnieńskiej, oficjał metropolitalnego Sądu Duchownego.
Życiorys Pochodził z rodziny o korzeniach niderlandzkich, syn Karola, kupca, i Janiny z Żurawskich. Kształcił się w Collegium Marianum w Pelplinie i w gimnazjum w Brodnicy, gdzie w 1914 uzyskał maturę. Po szkole został wcielony do wojska niemieckiego na cały okres I wojny. Po wojnie w 1919 rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w Pelplinie i Poznaniu.
W 1922 otrzymał święcenia kapłańskie w Gnieźnie. W tym samym roku udał się na studia prawa kanonicznego do Strasburga, uwieńczone w 1924 doktoratem prawa kanonicznego. Przebywał w 1924 w Rzymie i pracował w administracji kościelnej przy Kongregacji Soboru i Trybunale Roty. W roku akademickim 1925/1926 odbył we Lwowie studia specjalistyczne z historii polskiego prawa kościelnego pod kierunkiem prof. Władysława Abrahama. Spędził następne lata w Poznaniu, gdzie był misjonarzem przy kolegiacie i notariuszem w kurii arcybiskupiej.