Został za to odznaczony przez rząd DRW Złotym Medalem Przyjaźni.
W 1969 uzyskał stopień doktorski za pracę Budowa geologiczna przedpermskiego podłoża północno-wschodniego obrzeżenia Śląsko-Krakowskiego Zagłębia Węglowego.
W następnym okresie przeszedł do Zakładu Geochemii, w którym prowadził badania genezy złóż rud przy pomocy szczegółowych analiz geochemiczno-mineralogiczno-petrograficznych. W latach 1971–1973 prowadził Ośrodek Informacji Naukowo-Technicznej i Ekonomicznej. Z obowiązków tych zrezygnował przechodząc do zespołu zajmującego się geologią gospodarczą (późniejszego Zakładu Geologii Gospodarczej). Włączył się wówczas do realizacji instytutowych projektów Polsko-Amerykańskiego Funduszu im. Marii Skłodowskiej-Curie, prowadząc studia porównawcze złóż rud cynku i ołowiu oraz złóż rud miedzi w Polsce i w Stanach Zjednoczonych. Był przy tym głównym koordynatorem tych projektów.
Odznaczenia i nagrody Był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1959) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1970). Otrzymał również zespołową Nagrodę Państwową (1966) za odkrycie złóż rud miedzi oraz zespołową nagrodę w konkursie Mistrza Techniki za odkrycia złóż rud cynku i ołowiu.
Bibliografia Stanisław Przeniosło, 1988, Franciszek Ekiert (1921-1987), Przegląd Geologiczny, rok 36, nr 4, s.