Postkeynesiści krytykowali założenie sztywności argumentując, że nie stanowi ono o ważności teorii Keynesa, a czasem jest to zjawisko korzystne dla gospodarki.

Uważa się, że szkoła neokeynesowska różni się od Keynesa naciskiem na mikropodstawy, czyli wywodzeniem ich teorii makroekonomicznej z podstaw mikroekonomicznych opisujących działanie pojedynczych jednostek, jednak niektórzy ekonomiści podkreślają, że Ogólna teoria Keynesa zawiera zadowalające mikropodstawy, ponieważ tłumaczy jak jednostkowe decyzje przekładają się na równowagę przy niepełnym zatrudnieniu.

Ponadto w odróżnieniu od teorii Keynesa, akceptuje się założenie neutralności pieniądza w długim okresie oraz działanie mechanizmu równowagi rynkowej w długim okresie przez elastyczne ceny i płace (które są sztywne w krótkim okresie). Neokeynesiści popierają ingerencję państwa w gospodarkę w celu doprowadzenia jej do równowagi w krótkim okresie przy pełnym wykorzystaniu czynników produkcji. Dotyczy to przeciwdziałania cyklom gospodarczym i pozwala na skrócenie okresu, w którym zadziałają mechanizmy rynkowe i uniknięcie strat spowodowanych recesją.