thumb|Tablica nagrobna Innocentego Libury na cmentarzu komunalnym w Rybniku Innocenty Libura (ur. 17 czerwca 1901 w Michałowicach, zm. 1 maja 1993 w Rybniku) – polski pedagog, społecznik i działacz Związku Harcerstwa Polskiego, Ligi Ochrony Przyrody, Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego i Towarzystwa Miłośników Rybnika. Publicysta i autor książek.
Życiorys Od 1915 był członkiem Polskiej Organizacji Skautowej, a następnie Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrzem. Absolwent Gimnazjum Męskiego im. Króla Kazimierza Wielkiego w Olkuszu (matura w 1921). Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (1921–1924), Uniwersytecie Jagiellońskim (1925–1926). Od 1926 nauczyciel języka polskiego w Państwowym Gimnazjum w Rybniku. W 1931 uzyskał stopień doktora filozofii (pracą: „Twórczość Dominika Magnuszewskiego”). W wojnie obronnej 1939 roku żołnierz 75 pułku piechoty, jeniec wojenny (obozy: w Brunszwiku 1940, Oflag II C Woldenberg do 1945). Po wojnie uczył języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym nr 1 w Rybniku (1945–1951), Liceum Ogólnokształcącym nr 2 w Rybniku (1951–1961), języka rosyjskiego w Liceum Ogólnokształcącym nr 2 w Rybniku (na emeryturze).
Drużynowy, później opiekun IV Drużyny ZHP im.