Sanktuarium Matki Boskiej Reskiej – kościół znajdujący się w miejscowości Resko, w powiecie łobeskim w województwie zachodniopomorskim.
Historia W 1290 odnotowano w mieście kapłana katolickiego, Bruna, który rezydował tu na stałe. Obecny kościół został zbudowany w stylu późnogotyckim około 1400. W końcu XV wieku został rozbudowany, a w latach 1697 i 1882, przebudowany. W 1881 rozbudowano przylegającą do korpusu nawowego wieżę, podwyższono ją dwukrotnie do wysokości 66-metrów. Jednocześnie regotyzowano szczyty wysokiego, krótkiego korpusu z XV w z trzema nawami i wydzielonym prezbiterium. Przebudowy były m.in. wynikiem kilkukrotnych pożarów. Największy pożar dotknął obiekt w 1916. W latach 1534–1945 świątynia pozostawała w rękach protestantów. W okresie międzywojennym reskimi katolikami opiekował się ksiądz Daniel Ernst z katolickiego ośrodka sióstr boromeuszek w Święciechowie. Po II wojnie światowej i zniszczeniu klasztoru boromeuszek, przeniesiono zeń do Reska część wyposażenia i czczony, XVIII-wieczny obraz Matki Bożej Niepokalanej Dziewicy nieznanego autora, o wymiarach 145 x 85 cm. Kościół poświęcono 15 czerwca 1945.