Dzieciobójstwo jest przestępstwem specyficznym zarówno z uwagi na jego indywidualny charakter, jak także ze względu na możliwość wyczerpania jego znamion tylko "własnoręcznie" przez matkę. Zdaniem przedstawiciela doktryny A. Zolla, matka nie może dopuścić się sprawstwa kierowniczego, to znaczy nie może ona kierować wykonaniem tego przestępstwa przez inną osobę, ponieważ taka osoba dopuści się przestępstwa, którym jest zabójstwo typu podstawowego określone w art. 148 Kodeksu karnego. Odnosi się to także do sprawstwa polecającego. Matka, znajdująca się pod wpływem porodu, nie może podżegać do zabicia jej dzieckaArt. 149, [w:] A. Zoll, Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Komentarz do art. 117-277 k.k., wyd. IV, LEX 2013r., pkt 10.. Przeciwne stanowisko przedstawia Sąd Najwyższy, zgodnie z którym do wyczerpania znamion przestępstwa z art. 149 Kodeksu karnego konieczne jest jego popełnienie przez matkę, w którejkolwiek postaci zjawiskowej, a zatem podżegania bądź pomocnictwaWyrok SN z dnia 11 czerwca 1974 r., IV KR 89/74, OSPiKA 1975, z. 6, poz. 148.. Podżegacz, a także pomocnik popełniają inne przestępstwo pod względem typu czynu zabronionego niż sprawca. Podżegacz, nakłaniający matkę do zabicia dziecka lub osoba, która udziela matce do tego pomocy odpowiadać będzie z art. 18 § 2 lub 3 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. Prof. V.