thumb|Marsze i rejony działań 1 da 4 DSP thumb|Marsze i rejony działań 10 kpap thumb|Pokojowa dyslokacja oddziałów dywizji thumb|Armata 75 mm wz. 1897 10 Kaniowski pułk artylerii lekkiej (10 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Pułk stacjonował w garnizonie Łódź. Wchodził w skład 10 Dywizji Piechoty. Pod względem wyszkolenia podlegał dowódcy 4 Grupy Artylerii.
Formowanie i walki Powstał jako 10 pułk artylerii polowej. Swoimi korzeniami sięgał 1 dywizjonu artylerii 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Żeligowskiego. Formowanie pułku rozpoczęto 20 lipca 1919 roku w Łodzi.
Pierwszy dywizjon osiągnął gotowość bojową na początku listopada 1919 i wszedł w skład 10 DP. Tworzony 2 dywizjon uzupełnienie otrzymał z Przemyśla, a działa z dostaw francuskich. Na front dywizjon wyruszył 13 kwietnia 1920 roku. Na bazie baterii zapasowej, przedyslokowanej do Łodzi z Przemyśla, organizowano 7 i 8 baterię trzeciego dywizjonu.
We wrześniu 1920 pułk dysponował 75 mm armatami francuskimi.
Stacjonował w ŁodziKonrad Czernielewski, Witold Jarno, Garnizon łódzki WP w latach 1918–1939; Toruń 2008, s. 529..
W okresie 5 IV 1934–12 XI 1938 dowódcą pułku był płk Zygmunt ŁakińskiKonrad Czernielewski Witold Jarno, Garnizon łódzki WP w latach 1918–1939;