Z powodu sprzeciwu Episkopatu Stanów Zjednoczonych nie doszedł do skutku jego wyjazd do Chicago, gdzie miał pełnić funkcję duszpasterza polskich emigrantów. W 1922 został wybrany do Sejmu Wileńskiego z ramienia Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych, przewodniczył w pierwszym dniu posiedzenia jako marszałek senior. W tym samym roku był członkiem delegacji Sejmu Wileńskiego do Warszawy z petycją o przyłączenie Litwy Środkowej do Polski.
Konsekrował biskupa pomocniczego Tyraspolu Antona Zerra (1883). Asystował podczas sakry biskupa diecezjalnego łuckiego i żytomierskiego Szymona Marcina Kozłowskiego (1883), biskupa diecezjalnego sandomierskiego Antoniego Franciszka Sotkiewicza (1883), biskupa pomocniczego sejneńskiego Józefa Hollaka (1883) i biskupa pomocniczego lwowskiego Józefa Webera (1895).
Zmarł 14 kwietnia 1929 we Lwowie. 20 kwietnia 1929 został pochowany w grobowcu przy kościele w Zazulach. W latach 50. XX w.