Isser Harel (ur. w styczniu 1912 w Witebsku, zm. 19 lutego 2003 w Izraelu) – izraelski wojskowy i wieloletni szef służb specjalnych Izraela, m.in. w latach 1948–1952 dyrektor Służby Bezpieczeństwa Szin Bet, od roku 1952 do roku 1963 szef Mosadu, a w latach 1962–1963 wysoki dowódca w izraelskim wywiadzie wojskowym Aman. Członek Knesetu.
Życiorys Urodzony w 1912 r. w Witebsku w Rosji jako Isser Halperin. W okresie 1922–1928 wychowywał się w Dyneburgu na Łotwie. Nazwisko zmienił po przybyciu do Palestyny w 1931 r. Po zwolnieniu ze służby w policji brytyjskiej związał się z Haganą, podziemną żydowską formacją samoobrony, wtedy też zaczęła się jego imponująca kariera w służbach specjalnych. W okresie wszechogarniającego chaosu i zamieszania w pierwszych miesiącach niepodległości Izraela powstały tam liczne, rozbudowane i bardzo kosztowne służby wywiadowcze. Harel, bliski przyjaciel premiera Davida Ben Guriona, wziął na siebie zadanie uporządkowania tej sytuacji i wywiązał się z niego bez zarzutu, co zjednało mu nie tylko powszechny szacunek, ale również dało zakres kompetencji i władzy rzadko spotykany w innych państwach demokratycznych.