robotnice wyklute wczesną wiosną i latem żyją przeciętnie 36–40 dni, a przy wytężonej pracy – nie dłużej niż 27 dni. Pszczoły, które wygryzły się jesienią, mogą przeżyć od 6 do 9 miesięcy. Przez całe życie są posłuszne sygnałom chemicznym (feromonom), które wydziela królowa. W sześciokątnych komorach plastra znajduje się średnio 6 tys. jaj, 9 tys. larw i 20 tys. poczwarek. Pszczoły w tych stadiach rozwojowych są dokarmiane i obsługiwane (czyszczone) przez dorosłe robotnice. Do podstawowych funkcji robotnic należą: czyszczenie komórek, do których królowa składa jaja. pielęgnowanie larw. wypacanie wosku i budowa plastrów. odbieranie nektaru od robotnic-zbieraczek. stróżowanie u wejścia. wentylowanie ula. zbieranie pokarmu (nektaru, pyłku). zbieranie wody. zbieranie substancji balsamicznych (np. żywica). Zaraz po przepoczwarzeniu robotnica przystępuje do pracy. W zależności od przydzielonej akurat funkcji może się ona zajmować pielęgnowaniem gniazda lub jego obroną, czy też pracami porządkowymi. Szczególną rolę pełnią pszczoły zbieraczki. Ich zadanie polega na wędrowaniu po okolicy i poszukiwaniu kwiatów nektarowych i pyłkodajnych. Odnalezione pożywienie rozprowadzane jest sprawiedliwie wśród mieszkańców gniazda. Zbieraczki z substancji zawartych w pożywieniu produkują miód oraz wosk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pszczoła miodna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.