Bogusław Wróblewski (ur. 1955 w Lubartowie) – krytyk, badacz literatury i mediów, redaktor, tłumacz. Absolwent i od 1977 r. pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (do 2020). Założyciel (1980) i redaktor naczelny „Akcentu”. Współzałożyciel (1994) i prezes Wschodniej Fundacji Kultury „Akcent”.
Życiorys Debiutował w 1973 wierszem w „Kamenie”. Opublikował m.in. zbiór szkiców pt. „Wydziedziczenie i kompleksy”Joanna Wiszniewicz, Wydziedziczenie i kompleksy. O młodej literaturze polskiej lat 1975-1980, „Biuletyn Polonistyczny” 1987 nr 1(103).Andrzej Niewczas, Literatura 1975 - 1980. „Życie Literackie” 1987 nr 17.Krzysztof Mętrak, Myślenie „pokoleniowe”, „Radar” 1986 nr 49, s. 6.Maciej Chrzanowski, Było minęło. „Kultura” 1986 nr 37, s. 5.Tadeusz Olszewski, Diagnozy i rewizje (o debiutach krytycznoliterackich roku 1986), „Okolice” 1988 nr 4, s. 22-28.Hanna Gosk, Szkice o najmłodszej literaturze, „Miesięcznik Literacki” 1988 nr 1, s. 138-140. (1986), rozprawę „Die Problematik Ostmitteleuropas in literarischen Zeitschriften in Polen” (1996), krytyczną edycję „Wierszy zebranych” Zbigniewa Chałko (1997) i Wacława Oszajcy (2003), antologię „Lublin - miasto poetów” (2012/2013, 2016)Joanna Kisiel, Kwiaty na kamieniu, „Akcent” 2014 nr 4, s.