Bitwa pod Szipką – określenie serii bitew, które miały miejsce w czasie X wojny rosyjsko-tureckiej (1877–1878). Na przełęczy Szipka w Bułgarii czterokrotnie (w lipcu, w sierpniu, we wrześniu 1877, a także w styczniu 1878) starły się armia rosyjsko-bułgarska i wojska osmańskie. Najkrwawsza z tych czterech ważnych dla przebiegu wojny bitew, sierpniowa, pochłonęła ponad 10 tysięcy ofiar, w tym 3 640 żołnierzy rosyjskich i ochotników bułgarskich. thumb|550px|left I bitwa pod Szipką Po wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej przełęcz Szipka ze względu na swój ważny charakter strategiczny stała się miejscem zaciekłych walk między Imperium Rosyjskim a Wielką Portą. Opanowanie przełęczy dla obu walczących stron miało znaczenie strategiczne, ponieważ stanowiła ona najkrótszą drogę przez Bałkany do Stambułu. W 1877 Turcy licząc się z atakiem rosyjskim obsadzili przełęcz i przygotowali sześć pozycji obronnych. wojska rosyjskie pod dowództwem generała Josifa Hurki, po walkach toczonych dniach 5–7 / 17–19 lipca zajęły przełęcz (1333 m n.p.m. w górach Bałkanu na trasie Kazanłyk – Gabrowo). I bitwa pod Szipką mimo znacznych strat zakończyła się strategicznym zwycięstwem oddziałów rosyjskich.