Polityka dostosowawcza – jest to świadome działanie w kierunku przywracania zachwianej równowagi bilansu płatniczego. Jest ona stosowana w krajach zadłużonych, których gospodarka znajduje się w stanie dalekim od równowagi, a mechanizmy rynku w wielu dziedzinach są niesprawne. Przyczyną tych dysproporcji jest struktura ekonomiczna, wymagająca przeobrażeń i przystosowań. Istotny wpływ na politykę tych krajów mają międzynarodowe organizacje gospodarcze, takie jak Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy.
Cele polityki dostosowawczej Celem priorytetowym polityki dostosowawczej jest zlikwidowanie nadwyżki lub deficytu bilansu płatniczego, czyli przywrócenie równowagi zewnętrznej danej gospodarki. Współczesne państwo dąży także do osiągnięcia równowagi wewnętrznej, przez którą rozumie się najczęściej pełne zatrudnienie lub możliwie niewielkie bezrobocie oraz stabilne ceny lub niewysoką inflację. W początkowej fazie realizacji polityka dostosowawcza koncentruje się na działaniach stabilizacyjnych, a następnie na pierwszy plan wysuwają się działania o charakterze strukturalnym.