W latach 1962–1963 pergamin ponownie umieszczono w oprawie drewnianej pokrytej kozią skórą, która jest zamykana na dwa zamki.
Zawartość rękopisu Rękopis zawiera 60 iluminowanych stron, 16 całostronicowych miniatur, 4 przedstawienia ewangelistów, 10 stron z kanonem, 9 całostronicowych, 16 półstronicowych i 503 małe inicjały.
Dzieje rękopisu Kodeks znajdował się w klasztorze Echternach aż do jego likwidacji w latach 1795–1796. Następnie księga poprzez Moguncję przybyła do Erfurtu. W 1801 r. kupił ją książę Ernest II Sachsen-Gotha-Altenburg i włączył do biblioteki na zamku Friedenstein. W 1928 kodeks stał się własnością fundacji Herzog von Sachsen-Coburg-Gotha'sche Stiftung für Kunst und Wissenschaft. W 1945 został wywieziony przez rodzinę książęcą do zamku Gotha. W maju 1955 r. został zakupiony przez Germanisches Nationalmuseum za 1,5 miliona marek.
Faksymile Rainer Kahsnitz (Hg.): Das Goldene Evangelienbuch von Echternach. Faksimile-Ausgabe der Handschrift 156142 aus dem Germanischen Nationalmuseum Nürnberg, 2 Bände, Frankfurt am Main und Stuttgart 1982
Zobacz też Ewangeliarz z Echternach
Literatura