Tym sposobem na ośmiu członków komisji pięciu należało do frakcji “młodych”, w tym obydwaj kardynałowie biskupi (Wilhelm z Palestriny i Corrado z Sabiny), jeden z trzech kardynałów prezbiterów (Pietro Ruffino z Ss. Silvestro e Martino) i dwóch z trzech kardynałów diakonów (kanclerz Aymercic z S. Maria Nuova i Gregorio Papareschi z S. Angelo in Pescheria). “Starych” reprezentowało jedynie dwóch kardynałów prezbiterów (Pietro Pierleoni z S. Maria in Trastevere oraz Pietro Pisano z S. Susanna) i jeden kardynał diakon (Gionata z Ss. Cosma e Damiano).
Wybór Innocentego II Honoriusz II zmarł w nocy z 13 na 14 lutego 1130 roku w klasztorze S. Gregorio. Kanclerz Aymeric błyskawicznie przeprowadził jego pogrzeb i zwołał komisję elektorską do dokonania wyboru następcy. W międzyczasie jednak kardynałowie Pietro Pierleoni i Gionata najwyraźniej zorientowali się w podstępie Aymerica, gdyż obaj wycofali się ze składu komisji. Byli oni przekonani, że zrywając quorum uniemożliwią komisji działanie. Aymeric zignorował jednak ten fakt i komisja zebrała się w 6-osobowym składzie: