Madonna z Dzieciątkiem, w literaturze znana również pod nazwą Madonna londyńska – przykład małej rzeźby figuralnej z okresu późnego gotyku. Wykonana została przez Wita Stwosza, obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie.
Madonna londyńska Niewielka (wysokość 35 cm.), pełnoplastyczna figura wykonana jest z drzewa bukszpanowego. Figura przedstawia Maryję trzymającą w rękach małego Jezusa, od strony ikonograficznej rzeźba reprezentuje znany już we wczesnym gotyku typ Madonny z Dzieciątkiem. Ukazana w pełnej elegancji Maryja zwraca się z uśmiechem do widza. Gest i mimikę Marii powtarza Dzieciątko o okrągłej główce i wysokim czole. Swobodna poza – lekki kontrapost oraz widoczna w górnej partii suknia o linearnym modelunku – jest skontrastowana połami płaszcza pełnym meandrycznych układów fałd. Płaszcz stanowi swojego rodzaju przestrzenną opokę, która jest kontrastem dla zwartego korpusu figury. Figura nie jest polichromowana, co było częstym zjawiskiem w rzeźbie późnego gotyku, szczególnie na terenach Górnej Nadrenii, Szwabii i Frankonii. W rzeźbie londyńskiej czytelna jest kontynuacja stylu charakterystycznego dla rzeźby Marii z kościoła św. Sebalda w Norymberdze (układ szat) oraz rysunków artysty, m.in. pochodzącego z berlińskiej kolekcji rysunków i grafik (niem.