Dla samego zawodnika był to koniec kariery, która trwała 22 lata.
W reprezentacji Polski w koszykówce zadebiutował w 1935 r. Wystąpił podczas olimpiady w Berlinie 1936, zajmując z drużyną czwarte miejsce. Wystąpił wówczas według różnych źródeł albo we wszystkich spotkaniach, albo w czterech z siedmiu. Następnie trzykrotnie grał w ME. W 1937 r. jego drużyna zajęła czwarte miejsce, a w 1939 r. zdobyła brązowy medal. W obu turniejach grał prawdopodobnie we wszystkich meczach. w 1937 r. zdobył 4 punkty, w 1939 – 17. Po wojnie zagrał jeszcze w turnieju w 1946 r., kiedy to reprezentacja Polski zajęła 9. miejsce. Zagrał wówczas prawdopodobnie we wszystkich meczach, zdobywając 12 punktów. Tym turniejem zakończył reprezentacyjną karierę, w czasie której łącznie zagrał w 33 meczach.
Sukcesy odnosił również w wioślarstwie w barwach Klubu Wioślarskiego 04 Poznań. Zdobył m.in. brązowy medal w ósemce na mistrzostwach Europy rozgrywanych w Bydgoszczy w 1929. Ponadto niektóre źródła przypisują mu srebrny medal w czwórce bez sternika na mistrzostwach Europy w 1931 (medal ten przypisuje się również bratu Z.