Przez okres lutego marca na ogół z tych samych stanowisk dywizjony wykonywały ognie nękające i nawały ogniowe na wykryte stanowiska nieprzyjaciela i rejony jego dróg do frontowych. Ponadto na żądanie piechoty prowadził ognie wspierające, oraz wystrzeliwała pociski propagandowe z ulotkami. 15 kwietnia 3 Kpal bez III dywizjonu odszedł do dyspozycji dowódcy brytyjskiego 23 pal, natomiast III dywizjon wyznaczono od 14 kwietnia do wsparcia 15 pułku ułanów Poznańskich na odcinku Capracotta. 21 kwietnia dowódca pułku płk K. Stafiej uległ ciężkiemu wypadkowi komunikacyjnemu. 25 kwietnia pułk opuścił stanowiska nad rzeką Sangro.
Bitwa o Monte Cassino
Pomiędzy 26 a 28 kwietnia 1944 roku 3 pułk zajął stanowiska ogniowe w rejonie S. Michele w masywie Monte Cassino. Zorganizowano punkty obserwacyjne, główny na wzg. 580, wybudowano sieć połączeń telefonicznych pomiędzy PO i stanowiskami ogniowymi. Od godziny „G” 11 maja do godz. 8.00 12 maja pułk uczestniczył w przygotowaniu ogniowym natarcia oraz prowadził ognie na żądanie 1 i 2 bsk na wskazane przez nich cele, wystrzeliwując 8300 pocisków. Przez cały dzień 12 maja na żądanie piechoty, prowadził ostrzał pozycji niemieckich i likwidował niemieckie kontrataki na pozycje 1 BSK, wystrzelał do godziny 20.00, 5700 pocisków.