Zbór kalwiński w Bełżycach – istniał w latach 1558–1783 i zaliczał się do najważniejszych ośrodków tego wyznania w I Rzeczypospolitej.
Kościół parafialny w Bełżycach pw. św. Pawła wybudowano w 1417. Właścicielem Bełżyc w XVI w. był Andrzej Bzickina podstawie: , kasztelan chełmski i senator. Tak jak wielu innych szlachciców na Lubelszczyźnie przyjął on kalwinizm i w 1558 przekształcił bełżycki kościół parafialny w zbór kalwiński, usunął stamtąd plebana i na jego miejsce zatrudnił jako pastora swojego brata Jana, byłego księdza.
Andrzej Bzicki zaczął aktywnie propagować kalwinizm, a nie ufając samej sile przekonywania, nałożył na mieszczan bełżyckich, uchylających się od uczestnictwa w nabożeństwach protestanckich grzywnę 6 groszy (opornym groziło za to więzienie). W szybkim czasie większość mieszkańców Bełżyc została kalwinistami.
Po bezpotomnej śmierci kasztelana w 1567 Bełżyce stały się własnością rodu Spinków, którzy byli kalwinistami lub braćmi polskimi. W ich czasach pojawili się w mieście bracia polscy, którzy szybko przekonali do swojej wiary większość mieszkańców.