Rok później, 8 czerwca 2005, podjął próbę odzyskania utraconego tytułu, przegrał jednak na punkty z ówczesnym posiadaczem pasa mistrzowskiego WBA Mikkelem Kesslerem. 17 maja 2006 wygrał na punkty w pojedynku eliminacyjnym WBA ze swoim rodakiem, Dannym Greenem. 7 marca 2007 wywalczył wakujący tytuł mistrza świata WBA (tak jak w przypadku Svena Ottke w 2003, wakat wynikał z faktu, iż Mikkel Kessler po unifikacji otrzymał status Super Championa), pokonując w dziewiątej rundzie Sama Solimana (Soliman trzy razy leżał na deskach i zgodnie z regułami tego pojedynku po trzecim knockdownie sędzia musiał zakończyć walkę).
W czerwcu 2007 pokonał na punkty Pablo Daniela Zamorę Nievasa. W sierpniu trafił do szpitala z poważną infekcją oka, spowodowaną zabrudzonymi soczewkami, które wcześniej próbował wyczyścić ustami. W konsekwencji stracił częściowo wzrok w lewym oku, a jego dalsza kariera bokserska była poważnie zagrożona. Ostatecznie wrócił jednak na ring i 10 grudnia 2007 w swojej drugiej obronie mistrzowskiego tytułu znokautował w czwartej rundzie Jose Alberto Clavero.