Bitwa pod Jezierną – starcie zbrojne do którego doszło w dniach 10–12 listopada 1655 podczas wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667).
W czasie odwrotu spod Lwowa, cała armia rosyjsko-kozacka Bohdana Chmielnickiego, Wasyla Buturlina i Piotra Potemkina została otoczona przez potężną armię chana krymskiego Mehmeda IV Gireja i wspomagające ją wojska koronne wojewody Piotra Potockiego.
Geneza Podczas oblężenia Lwowa sytuacja wojsk polsko-litewskich w regionie była bardzo zła, ponieważ po klęsce hetmana wielkiego koronnego Stanisława „Rewery” Potockiego w bitwie pod Gródkiem Jagiellońskim wojska rosyjsko-kozackie dotarły aż pod Lublin, a w tym czasie rozpoczął się już potop szwedzki. Sytuacja zmieniła się, gdy 27 października okazało się, że chan wraz z Tatarami krymskimi, nogajskimi, białogrodzkimi i oczakowskimi najechał terytoria opanowane przez Kozaków zaporoskich, a wkrótce polski oddział wojewody Piotra Potockiego połączył siły z oddziałami chana.