Kazimierz Chłędowski przebywający wówczas we Lwowie tak to opisuje – Szóstego grudnia nadeszły telegramy z Wiednia, że Ziemiałkowski został baronem; "niech żyją demokratyczne zasady" wołano. Znajomi wszakże wiedzieli dobrze, że Florek – jak w wielu innych rzeczach tak i w tej – ulega swej żonie i że to baronostwo to próżność pani ZiemiałkowskiejKazimierz Chłędowski, Pamiętniki, t.1, oprac. Antoni Knot, Kraków 1957, s. 400.
Od 11 października 1888 dożywotni członek austriackiej Izby Panów. Ostatnie 25 lat życia spędził w Wiedniu, gdzie zmarł. Z tego ostatniego okresu życia pochodzi jego charakterystyka pozostawiona przez krewną jego żony Helenę Kozicką która napisała człowiek to był nieprzeciętnej inteligencji, bardzo wykształcony, znawca ludzi, ale sceptyk, ludzi nie kochał, nie ufał im. Przeszedł w życiu wiele i duże miał zasługi, rządowi służył wiernie. Na starość próżność go opanowała, stał się niewolnikiem swego stanowiska, drobiazgowym do śmieszności. Pochowany został wraz z żoną na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu (Wiener Zentralfriedhof)Grab Florian i Helena Ziemiałkowscy Friedhöfe Wien – Info online [4.01.2020].