Partia obiecała rozdzielić grunty bezrolnym chłopom, zlikwidować feudalizm, wprowadzić gospodarkę mieszaną (kontrola nad gospodarką ze strony państwa przy utrzymaniu prywatnej działalności gospodarczej) czy nacjonalizację największych banków, szkół i przemysłuNadeem F. Paracha: Socjalizm islamski. Część II – czas sukcesów (1952-78). Lewicowe slogany przyciągnęły do partii szereg organizacji ruchu robotniczego które wierzyły, że celem partii jest likwidacja kapitalizmuShah (2004), Pakistan People’s Party, s. 159. Partia obiecała lepszą przyszłość studentom i nauczycielom przez co ci aktywnie włączali się w jej działalność. Wiele osób czujących się tłamszonych przez reżim dołączyło do partii ze względu na sprzeciw wobec panującej w kraju cenzury i rządom autorytarnym. Program partii przyciągnął też mniejszości religijne krajuShah (2004), Pakistan People’s Party, s. 159–160. Hasłem partii stał się slogan Kapra aur Makan (dosł. „chleba, ubrań i domostw”Shah (2004), Pakistan People’s Party, s. 160.