Książę Wiktor II rządził w czasie I wojny światowej, powstań śląskich i plebiscytu. Stan ziemskiego posiadania generalnie się nie zmienił. Rosła jedynie liczba książęcych urzędników. Książę Wiktor w odróżnieniu od swego następcy i najstarszego syna Wiktora III Augusta przejawiał dość znaczną aktywność polityczną, społeczną i gospodarczą. Dzięki małżeństwu książę raciborski pozyskał ogromne majątki ziemskie, lasy i słynne winnice. Książę był dobrym gospodarzem. Podstawą jego gospodarki był przemysł rolno-spożywczy, drzewny i produkcja materiałów budowlanych. Książę Wiktor II zmarł 9 sierpnia 1923 r. w Corvey po 30 latach władania księstwem w wieku 76 lat.
Małżeństwo i rodzina 19 czerwca 1877 r. książę ożenił się w Wiedniu z hrabianką Marią, jedynym dzieckiem podkomorzego hr. Augusta von Breuner-Enckevoirtha i hr. Agaty Széchényi von Sárvár-Felsövidék, ur. 23 sierpnia 1856 r. w pałacu Grafenegg, który do dziś stanowi jedną z siedzib księcia raciborskiego. Hrabianka Maria wniosła do małżeństwa ordynację swojego rodu, dlatego edyktem cesarskim nadanym w Wiedniu 22 września 1908 r. książęta raciborscy uzyskali prawo uzupełnienia swojego nazwiska o miano „Breuner-Enckevoirth” oraz włączenia do herbu rodzinnego także herbu tego rodu.