W wyniku I rozbioru Polski Zwierzyniec znalazł się w granicach zaboru austriackiego. Początkowo należał do cyrkułu bełskiego z siedzibą w Zamościu, a od 1783 r. do cyrkułu zamojskiego. Był wówczas niewielką miejscowością. Wydana w roku 1786 „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” autorstwa hrabiego Ewarysta Andrzeja Kuropatnickiego podawała: Wieś z domem drewnianym i kaplica; mieszkalna niegdyś Ordynatów [zamojskich]. Przy niej zwierzyniec na mil kilka ciągnący się, w konie dzikie, jelenie, daniele, sarny obfity; teraz opustoszały z parkanów. W 1773 IX ordynat, Jan Jakub Zamoyski, urządził w Zwierzyńcu fabrykę porcelany i mydła.
W 1809 r. wraz z całym cyrkułem zamojskim Zwierzyniec został włączony do Księstwa warszawskiego.
W 1812 do Zwierzyńca została z Zamościa przeniesiona siedziba Ordynacji Zamojskiej. W XIX wieku działał tartak, browar, fabryka posadzek, fabryka bryczek, fabryka maszyn rolniczych, hotel z restauracją, a nawet sąd gminny okręgowy. Mieszkańcy Zwierzyńca aktywnie wspomagali bojowników o wolność Polski, zwłaszcza powstańców w okresie powstania styczniowego, a potem żołnierzy Armii Krajowej w czasie II wojny światowej.
II wojna światowa