Jak zauważa Dominik Wierski w analizie adaptacji, Boryczko jest „cały czas odpowiedzialny za swoje czyny i zachowuje godność, a ostatecznie ujawnia to, rezygnując z pogrążenia swojego wroga i porzucając posadę”. Romek zatem w kreacji Marka Kondrata wychodzi zwycięsko z bolesnej próby, która chwieje jego moralnością, inaczej niż w powieści.
Zaklęte rewiry powstały w wyniku koprodukcji polsko-czechosłowackiej między Zespołem Filmowym „Tor” a Dramaturgicką Skupiną dr. V. Kaliny; w pracy scenariuszowej reżyser współpracował z czeskim pisarzem . Celem Majewskiego było odtworzenie klimatu lat 30. XX wieku, toteż znaczną część scen nakręcono w restauracji Miejskiego Domu Reprezentacyjnego w Pradze, gdyż prototypowy Grand Hotel w Krakowie nie spełniał w stanie peerelowskim wymagań koniecznych do bycia częścią scenografii. Tę ostatnią, w wystawnym stylu, zaprojektowali Tadeusz Wybult i Milan Nejedly. Muzykę stylizowaną na utwory z lat 30. XX wieku do Zaklętych rewirów skomponował Jerzy Matuszkiewicz, a za zdjęcia odpowiadał czeski operator Miroslav Ondříček. Film zmontowała Elżbieta Kurkowska.
Po latach Majewski wspominał: „Lubię ten film, bo ma rozmaite odcienie.