Lindsay Cooper (ur. 3 marca 1951 w Londynie, zm. 18 września 2013 tamże) – angielska kompozytorka, fagocistka, oboistka, saksofonistka i działaczka polityczna związana z awangardowymi i jazzowymi grupami brytyjskimi, głównie z kręgu sceny Canterbury.
Biografia artystyczna Początek kariery Lindsay Cooper urodziła się w Hornsey (płn. Londyn) w Anglii.
W wieku 11 lat rozpoczęła naukę gry na pianinie, jednak po kilku latach zafascynowała się fagotemGrał na nim występujący w Bournemouth Symphony Orchestra syn jej nauczyciela pianina. Rozpoczęła więc naukę gry na tym instrumencie, jak i muzyki poważnej.
W latach 1965–1968 studiowała w Dartington College of Arts i Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie.
W latach 1966–1968 była członkiem National Youth Orchestra of Great Britain.
Po zakończeniu studiów przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie przez ponad rok studiowała. W tym samym czasie rozpoczęła brać udział w różnych projektach nagraniowych związanych z muzyką poważną i filmową.
W wieku 20 lat zdecydowała się opuścić kręgi muzyki poważnej i wstąpiła do progresywnej grupy Comus, w której przebywała ponad rok – do sierpnia 1972 r. Opanowała wtedy także grę na oboju i flecie.