Podczas procesu, w którym sędzia prowadzący oraz kilku członków ławy przysięgłych było członkami Klanu, Black zwrócił się do świadka oskarżenia słowami „Jest pan katolikiem, prawda?” w celu zdyskredytowania go przed zdominowaną przez Klan ławą przysięgłych. Stephenson został uniewinniony. Niektórzy z uczonych, na przykład Daniel L. Driesbach z American University, sądzą, że późniejsze poparcie Blacka dla odseparowania państwa od kościoła wynikało właśnie z takich antykatolickich uprzedzeń.

W 1923 został członkiem Roberta E. Lee Klanu nr 1, gałęzi Ku Klux Klanu w Birmingham. Black twierdził, że członkiem Ku Klux Klanu był tylko do roku 1925 i w tym okresie brał udział w zaledwie czterech spotkaniach, zanim zrezygnował z członkostwa. Jednakże w 1926 Black nie tylko wziął udział w Stanowej Konwencji Ku Klux Klanu ale także wygłosił przemowę do zgromadzonych delegatów. W opublikowanym „Sympozjum Hugo Blacka” możemy przeczytać: „Ci którzy znali Blacka chętnie tłumaczyli powody jego przystąpienia do Ku Klux Klanu.