Międzynarodowy przepływ siły roboczej ma zagwarantować pracownikowi polepszenie jego warunków życiowych i pracy oraz promowanie awansu społecznego. W UE każdy obywatel państwa członkowskiego jest zatrudniany na terenie UE na takich samych zasadach jak obywatel tego państwa.
Historia Zakończenie zagospodarowywania kontynentów pozaeuropejskich, rewolucja przemysłowa i rozwój transportu otworzyły w pierwszej połowie XIX wieku okres masowej migracji. Siłę roboczą tworzyli przede wszystkim zrujnowani chłopi oraz rzemieślnicy, którzy utracili pracę w wyniku rozwoju produkcji maszynowej. Migracja zarobkowa w ówczesnej Europie polegała na migracji z biedniejszych i słabiej uprzemysłowionych regionów Europy Wschodniej i Środkowej do ośrodków przemysłowych. Migracja wzmagała się wraz z rozwojem gospodarczym. Migracje rosły na ogromną skale, dlatego w latach 70. XX w. popyt na siłę roboczą w Europie uległ znacznemu ograniczeniu, natomiast postępująca globalizacja w latach 90. przyspieszyła proces przepływu siły roboczej.