8 pułk artylerii ciężkiej (8 pac) – oddział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
8 pułk artylerii ciężkiej został sformowany 12 października 1921 z połączenia 4, 15 i 16 dywizjonów artylerii ciężkiej. Podlegał szefowi Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr VIII, a od 1929 dowódcy 8 Grupy Artylerii. Stacjonował w Toruniu. W 1939 zmobilizował: 4 dywizjon artylerii ciężkiej, 15 dywizjon artylerii ciężkiej i 88 dywizjon artylerii ciężkiej. Po zakończeniu mobilizacji i skierowaniu oddziału zbierania nadwyżek do Ośrodka Zapasowego Artylerii Ciężkiej nr 4, pułk uległ rozformowaniu.
Geneza i walki przyszłych pododdziałów 8 pac Formowanie i działania 15 dywizjonu artylerii ciężkiej (II/8 pac) thumb|Marsze i boje 15 dac. Formowanie dywizjonu rozpoczęto w lutym 1919 na Sołaczu, a na jego dowódcę wyznaczony został kpt. Adam Biskupski. Jako pierwsza na front przeciwukraiński wyruszyła 2 bateria i od 18 marca uczestniczyła w walkach nad przywróceniem łączności ze Lwowem. Wspierała ogniem piechotę pod Milatynem i Barem, w rejonie Wołczuch, Dolinian, Henrykówki i Dobrzan. Od 19 kwietnia walczyła pod Lwowem. Od 15 maja wspierała ofensywę Grupy Wielkopolskiej. Po odrzuceniu Ukraińców za Zbrucz, z końcem maja powróciła do Poznania.