Lasy ochronne, zgodnie z zapisami w ustawie o lasach, mogą być uznane lasy, które: określane często jako glebochronne; chronią glebę przed zmywaniem lub wyjałowieniem, powstrzymują usuwanie się ziemi, obsypywanie się skał lub lawin, ograniczają powstawanie lub rozprzestrzenianie się lotnych piasków, określane często jako wodochronne; chronią zasoby wód powierzchniowych i podziemnych, regulują stosunki hydrologiczne w zlewni oraz na obszarach wododziałów, gdzie zakładane są na przykład parki narodowe; stanowią drzewostany nasienne lub ostoje zwierząt i stanowiska roślin podlegających ochronie gatunkowej, mają szczególne znaczenie przyrodniczo-naukowe, określane jako strefy zieleni wysokiej, lasy krajobrazowe, rekreacyjno-wypoczynkowe; mają szczególne znaczenie dla obronności i bezpieczeństwa państwa, (np. poligony), są trwale uszkadzane wskutek działalności przemysłu, są położone: w granicach administracyjnych miast i w odległości do 10 km od granic administracyjnych miast liczących ponad 50 tys.