Upierzenie białe, czarne lotki widoczne w locie, ogon także czarny. Pokrywy skrzydłowe, barkówki i grzbiet mają różowawy odcień. Dziób lekko zakrzywiony, żółtopomarańczowy, ciemniejszy na końcu. Naga, czerwona, ew. częściowo pomarańczowa, skóra twarzy rozciągająca się poza oko, co odróżnia tego ptaka od bociana białego (Ciconia ciconia); tęczówki ciemnobrązowe. Obie płcie są podobne pod względem upierzenia, ale samice są nieco mniejsze. Nogi są pomarańczowoczerwone. W upierzeniu spoczynkowym ptaki mają bardziej matowe upierzenie i nagie części ciała. Osobniki w szacie immaturalnej są brudno szarobrązowe, ich nogi są szarozielone, a skóra na licu różowożółta. Ptaki w szacie juwenalnej są ciemnobrązowe, a ich partie dolne ciała są białe.
Ekologia i zachowanie mały|Z krokodylem nilowym Środowisko Dławigady afrykańskie zamieszkują różne tereny podmokłe, jak jeziora, rzeki, bagna, estuaria, laguny, morskie watty, a także pola ryżowe. Dużo rzadziej występują na terenach lesistych, chociaż spotykane są również na terenach lesistych sawann. Niektóre kolonie są związane z terenami zurbanizowanymi i niekiedy gatunek ten gniazduje w miasteczkach.