Powrót do UFC i zdobycie mistrzostwa W czerwcu 2002, na UFC 37.5, przegrał na punkty Chuckiem Liddellem. Po znokautowaniu Marvina Eastmana w czerwcu 2003 otrzymał szansę walki o mistrzowski pas. 31 stycznia 2004 roku zdobył mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej, pokonując w rewanżu przez TKO dotychczasowego mistrza Randy'ego Couture'a. Pas stracił niecałe osiem miesięcy później, gdy podczas UFC 49 przegrał z Couturem w ich trzecim starciu przez TKO. Po przegranej w 2005 z Tito Ortizem, opuścił UFC.
Lata 2005-2008 Po rozwiązaniu kontraktu z UFC, natychmiastowo związał się ponownie z PRIDE, lecz już w pierwszej walce od powrotu do Japonii przegrał z Holendrem Alistairem Overeemem przez poddanie (duszenie gilotynowe). W latach 2005–2007, walczył na przemian w Wielkiej Brytanii (Cage Rage), Japonii (PRIDE) oraz w Stanach (Strikeforce) lecz ważniejsze pojedynki przegrywał m.in. rewanż z Overeemem czy z Danem Hendersonem. We wrześniu 2007, został mistrzem Cage Rage w wadze półciężkiej, pokonując Jamesa Zikicia jednogłośnie na punkty.