Równowaga Lindahla – rozwiązanie, które prowadzi do określenia efektywnego poziomu dobra publicznego, podobnie jak działa mechanizm rynkowy dla dóbr prywatnych. Różnica polega przede wszystkim na tym, iż dobra prywatne nabywamy w różnych ilościach, ale po tej samej cenie, podczas gdy dobra publiczne wszyscy muszą konsumować w takiej samej ilości, mając różną skłonność do zapłaty. Problem stanowi wyznaczenie „cen podatkowych” odpowiednich dla wszystkich konsumentów.
Jak wyznaczyć punkt równowagi Lindahla? Zdaniem Wicksella i Lindahla zarówno problem optymalnej ilości dobra publicznego, jak i finansowania wydatków związanych z jego dostarczeniem, mogą być rozwiązane przez odwołanie się do indywidualnych preferencji ujawnianych przez konsumentów tego dobra. Można poprosić każdą osobę, aby wskazała swój popyt na dobro publiczne przy jakiejś hipotetycznej jego cenie lub przy jakimś podziale obciążeń podatkowych potrzebnych do jego dostarczenia. Jeśli wartość dobra publicznego, równa jego kosztom, wynosi G, a udział w finansowaniu tego dobra przez osobę i wynosi ti, to otrzymujemy ti może być traktowane jako „indywidualna” cena dobra publicznego.